sa gabi, ang dilim ay parang itim na arnibal
   na bumubuhos
at tayo, isang pares ng langaw na dito'y nabibighani,
   tumitikim, nadidikit, hanggang sa 'di na makalipad
ang malapot at matamis na katas ng gabi, pinupunan ang
   mga puwang sa pagitan ng ating katawan,
pinupuno ang kawalang naghihiwalay sa atin sa mga
   dingding ng silid
kay bagal ng bawat nating kilos
pero ang ating hininga, di mahabol ng mga kamay
   ng orasan
sana, huwag nang dumating ang umaga
sapagkat sa pagsikat ng araw, tutuyuin nito ang dilim
   kung paanong ang arnibal ay pinalalabnaw ng pagsundot
   ng apoy, pinasisingaw
muli, magkakaroon ng puwang sa pagitan ng ating katawan,
   ika'y lilipad palayo, babalik ang kahungkagan sa paligid
at ang tanging iiwan ng natuyong itim na arnibal, sunog
   na asukal na kay pait.
 

                                 25 aug 05
                                 thursday
                                 5.45 pm

*photo by siameseBelle; from www.deviantart.com/deviation/17996974/

ang buhay ay isang bingo card na natatantusan
   ng maliliit na piraso ng paghihintay.

bago tayo isilang sa liwanag, tayo'y isinisilang
   sa dilim;
ito'y kailangan nating ipaghintay ng halos siyam
   na buwan.

ang nanay, naghihintay ng uha sa gabi bago
   pasusuhin o kaya'y palitan ng lampin ang sanggol
sa gabi ng buhay ng nanay, maghihintay siya sa pagpatak
   ng awa at pagsahod ng oras ng anak niyang pinasuso
   na siya ngayong sa kanya'y magpapakain at magpapalit
   ng lampin.

labinlimang minutong naghihintay ang isang mamimili sa
   supermarket bago mabayaran at matikman ang isang
   piraso ng tsokolate
labinlimang araw naman ang ipaghihintay ng kahera bago
   matikmang muli ang de-latang Maling.

ang may kanser, naghihintay ng katapusan;
ang bilanggo, naghihintay sa kawalan.

ang buhay ay isang bingo card na natatantusan
   ng maliliit na piraso ng paghihintay
minsan, ang mga tantos ay balangkas ng jackpot;
   minsan, ang mga tantos ay pabigat lamang sa
   card para hindi liparin ng hangin sa ilang.
 

                                      28 july 05
                                      thursday
                                      7.45 pm

* art by AquaSixio; from www.deviantart.com/deviation/9996821/

minsan, tayo'y naghahanap ng mga bagay
   na pamilyar.
 
ang isip nati'y humahabi ng lohikal na
   konklusyon mula sa abstraktong konsepto,
kung paanong ang mata'y tumutungkab ng tiyak
   na balangkas mula sa masalimuot na biswal.
 
tumunganga ako sa nagsisiksikang mga ilaw
   ng Kamaynilaan, naghahanap ng pamilyar
   na konstelasyon
subalit mga mata ko'y tinarak ng liwanag ng mga
   bumbilya bago ko pa ma-ispatan ang Northern Cross.
 
dumungaw ako sa bintana at pinaglakad ang aking
   paningin sa gitna ng dumaraang mga tao upang
   hanapin ang aking ina sa matandang babaeng may
   tangang supot, ang aking ama sa pulubing nakasalampak
   sa bangketa, ang Diyos sa sorbeterong may tuwalyang
   nakasampay sa balikat
ang natagpuan ko'y bumbunan, batok, braso, sapatos.
 
tinangka kong bumuo ng pamilyar na pangalan sa mga
   taeng hugis letrang nakalutang sa inidoro
pero ako pala'y tinatakasan ng pangalan kapag
   tinitibi.
 
kinuha ko ang panimulang letra sa bawat pangungusap
   ng bawat talata ng headline sa tabloid, nirambol,
   upang tumuklas ng natatagong mensaheng maghahayag
   ng lihim ng piramide o kaya'y ng mga obra ni Da Vinci
pero sino'ng niloloko ko?
 
paggising ko nang umaga, natagpuan ko ang hinahanap kong
   pamilyariti sa hubad na katawan ng estrangherong
   nakahilata sa aking kama.

                                   
                                    27 july 05
                                    wednesday
                                    8.48 pm